DYSLEKSJA

Dysleksja rozwojowa to - w najpopularniejszym ujęciu - specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Termin dysleksja rozwojowa ma jednak dość szeroki zakres i obejmuje kilka rodzajów zaburzeń:

  • Dyleksja - trudności w czytaniu (zaburzenia zarówno tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści).
  • Dysortografia - trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni).
  • Dysgrafia - niski poziom graficzny pisma (brzydkie, koślawe litery, trudności z utrzymaniem się w linijce, litery w wyrazach nierówne).
  • Dyskalkulia - problemy w matematyce (niski poziom rozumowania operacyjnego, kłopoty z pojęciami abstrakcyjnymi, np. pojęciem liczby, wielkości, proporcji).

Oczekiwania dziecka:

  • Zobacz świat takim, jak ja go czuję.
  • Pracując ze mną daj mi poczucie bezpieczeństwa.
  • Nie nudź mnie monotonnymi zajęciami, starymi i nudnymi pomocami.
  • Lubię ład i porządek, więc spróbuj sprostać moim wymaganiom.
  • Wykorzystuj moje indywidualne predyspozycje.
  • Uwierz w moje możliwości.
  • Nie zmuszaj mnie, gdy widzisz, że jeszcze dzisiaj nie jestem w stanie pokonać tej przeszkody.
  • Szukaj pomocy, gdy jesteś bezradny i nie wiesz, co ze mną począć.
  • Mam prawo popełniać błędy, nim się czegoś nauczę.
  • Nie mów, że jestem do niczego wtedy, gdy Ty popełniasz błędy w mojej edukacji.
  • Spróbuj odczytać treść moich nagannych zachowań może chcę Ci w ten sposób coś przekazać.
  • Pracuj ze mną systematycznie.
  • Nie improwizuj, bądź do zajęć przygotowany.
  • Nie żałuj mi pochwał.
  • Eksperymentuj czasami dotrzesz do mnie metodą, której nie ma w żadnej książce.
  • Pozwól mi przebywać z rówieśnikami.
  • Mów do mnie prostym, zrozumiałym językiem.
  • Dziel się doświadczeniem, które zdobyłeś w pracy ze mną.
  • Pomysłowość niech będzie Twoją umiejętnością.

Tak postępuj:

  • Staraj się zrozumieć dziecko, jego potrzeby, możliwości i ograniczenia, aby zapobiec niepowodzeniom szkolnym, pogłębianiu się szkolnych trudności, stresowi dziecka.
  • Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować trudności dziecka na czym one polegają i co jest ich przyczyną. Skonsultuj problemy dziecka ze specjalistą (psychologiem, logopedą, pedagogiem).
  • Aby jak najwcześniej pomóc dziecku: obserwuj codziennie pracę dziecka w domu, bądźcie w kontakcie z wychowawcą klasy, pedagogiem, w razie potrzeby ze specjalistami poradni psychologiczno - pedagogicznej.
  • Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym przewodnikiem i towarzyszem dziecka w jego kłopotach szkolnych.
  • Chwal i nagradzaj nie tylko za efekty pracy, ale też za włożony w nią wysiłek.

Tego nie rób:

  • Nie traktuj dziecka dyslektycznego jak chorego, kalekiego, niezdolnego, złego lub leniwego.
  • Nie karz, nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że to zmobilizuje je do pracy.
  • Nie łudź się, że dziecko samo z tego wyjdzie lub że ktoś je z tegowyleczy.
  • Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka pozbawionego specjalistycznej pomocy ograniczą się do czytania i pisania i że skończą się w młodszych klasach szkoły podstawowej.
  • Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń.